هنر ودیعه ای الهی (زبان مشترک)

هوالمصور ؛ براستی که تصویرگر اصلی خداست..بنام ویاد آن یگانه بی همتا که یادش حلاوت جانهاست و نامش زیور زبانها. عزیزی که وجودش بی علت است و احسانش بی منت.اولیتش را بدایت نیست وآخریتش نهایت نه و سلام بر دلدادگان حسن ازل و شوریدگان کوی محبت که در سراپرده سحر با محبوب در راز و نیازند وبسان شمع در سوز وگداز

شب که درخلوت اندیشه تمنای توبود

دل دیوانه من انجمن آرای تو بود

مژه بر هم نزدم آینه سان در همه عمر

بس که در دیده من ذوق تماشای تو بود.....

ان الله الجمیل ویحب الجمال ؛خداوند زیباست و دوستدار زیباییها..کاینات ونباتات را زیبا خلق کرد و بشر این اسرف مخلوقات را زیبا خلق کرد و حس زیبایی پذیری و زیبایی آفرینی را در وجود بشر قرار داد..تا به نام مقوله هنر در زندگی بشر تجلی کند و زبان مشترکی شود برای ابراز درونیات واجاد ارتباط با جهان وپیرامون..زبانی که تمام مرزهای زمانی و مکانی را طی طریق کند.مرزهای زمانی را از آن منظر می شکافد که بعد هزاران سال هنوز با دست نبشته ها وآثار درگذشتگان ارتباط برقرار می کنیم و این از اعجاز هنر است.مرزهای مکانی را بدون هیچ محدودیتی میپیماید..یک فریم عکس،یک قطعه موسیقی ،یک تابلوی نقاشی و.....به راحتی احساس خالق اثر را به غیر انتقال میدهد و این همان موهبت الهی است..داودگودرزی ونایی...۹۴/۱۰/۱۲

world art...